Sunday, May 6, 2012

Astrofoto księżycowe


Pythagoras
Astrofoto księżycowe (i planetarne również) rządzi się innymi prawami niż astrofoto galaktyk i mgławic. Przy fotografowaniu galaktyk i mgławic które są bardzo daleko i świecą bardzo słabo cenny jest każdy foton i skrzętnie je zbieramy na matryce CCD i inne używając jak największych instrumentów oraz długich czasów naświetlania. Niestety przy okazji uśredniają nam się turbulencje atmosferyczne, co skutkuje rozdzielczością limitowaną praktycznie głównie przez bieżące warunki atmosferyczne (w Polsce nie wygląda to zbyt dobrze i zazwyczaj rozdzielczość nie przekracza dwóch sekund kątowych). W przypadku Księżyca i planet sprawa wygląda inaczej - tutaj światła mamy pod dostatkiem i technika fotografowania polega na kręceniu filmików w których każda klatka naświetlana jest 10-100ms. Pozwala to w pewnym stopniu "zamrozić" turbulencje atmosferyczne i następnie używając odpowiedniego oprogramowania (np. Registax) poskładać z wybranych najlepszych jakościowo klatek zdjęcie o stosunkowo dobrej rozdzielczości.
Longomontanus
Kolejnym trickiem jest stosowanie filtru IR przepuszczającego jedynie promieniowanie podczerwone. Choć teoretyczna rozdzielczość instrumentu w zakresie podczerwieni jest mniejsza, niż w zakresie światła widzialnego, to jednak w tym zakresie promieniowania turbulencje atmosferyczne są mniej dokuczliwe i filtr IR pozwala na pewne polepszenie rozdzielczości. Zdjęcia obecne w moim albumie wykonane są właśnie w ten sposób. Jako detektor używana jest kamerka monochromatyczna QHY5, a instrument glówny to teleskop newtona GSO 150/750 z soczewką barlowa Soligor 2x i różnymi pierścieniami dającymi ogniskowe z zakresu 1500 do 2200mm. W torze optycznym również znajduje się filtr IR Astronomik przepuszczający promieniowanie o długości fali większej niż 742nm.

No comments:

Post a Comment